اینجا لیقوان نگین سبز انگشتری آذربایجان شرقیست.روستایی کهن و نامی که بر اساس منابع و سنگ نوشته های تاریخی قدمتی مربوط به پیش از میلاد داشته و در اکثر سفرنامه های جهانگردان داخلی و خارجی از این نقطه سرسبز یعنی  لیقوان بعنوان منطقه ای ییلاقی و تفرجگاه و سکونتگاه شاهان و اربابان در دوره های مختلف تاریخی نام برده شده است. لیقوان در 36کیلومتری جنوب شرقی شهر تبریز با جمعیتی بالغ بر6070 نفر و 1600 خانوار در همسایگی روستاهای سفیده خوان،بیرق و هروی واقع شده و شکل گیری روستا بصورت پلکانی و روی تپه های رو به خورشید می باشد.آب و هوایی همچون نسیم بهشتی،ویژگی منحصر به فردلیقوان است.در اکثر فصول سال از هوایی خنک بهره مند بوده و زمستانهایی سرد،مملو از قندیل هایی خوش تراش دارد که زیبایی های خدادادی منطقه را دو صد چندان جلوه می دهد

مناظر سرسبز و فرحبخش و چمنزارهایی شاداب و با طراوت و درختانی با میوه هایی رسیده و ناب،لیقوان را همچون نمادی از بهشت می نمایند که گویا بهشت همینجاست و بهشتیان همین ساکنان در برش و این ویژگی بارز و بر سر زبانها افتاده لیقوان است که در طول تاریخ بعنوان استراحتگاه ییلاقی و تفرجگاه دائمی شاهان،اربابان و درباریان برگزیده شده است

طبق نوشته محققان و مورخان تاریخی سابقه تاریخی روستای لیقوان به قبل از اسلام بر می گردد،این روستا که یکی از روستاهای آذربایجان شرقی است، در 36 کیلومتری شرق تبریز و 24کیلومتری جنوب شهرستان باسمنج در دامنه کوه سهند قرار گرفته است که پس از گذر از روستاهای هروی و بیرق روستای لیقوان که منطقه تاریخی و خوش آب و هوا است واقع شده است.
روستای تاریخی لیقوان که درزبان محلّی “لوان” یا “لیوان” ( به معنای آب های گرم که از دامنه سهند و از آثار آتشفشانی جاری می شود) می گویند،به استناد شواهد تاریخی،سکونت در لیقوان قدمتی دیرینه دارد و این روستا ازمجموعه دره های سهند که همیشه آب های گرم آن جاری بوده شکل گرفته است
این روستا در مکانی بن بست قرار گرفته که بعد روستا در قسمت جنوبی این منطقه بزرگترین مراتع برای چرای گوسفندان و دره ای بزرگ که به اصطلاح محلی به آن ممد دره می گویند برای زندگی ایلات و عشایر است که در واقع این دره مرز روستا با ایلات و عشایر این منطقه است.
دره سبز لیقوان با آب و هوای کوهستانی و خنک و آب گرم معروفی که دارد، مهم ترین بهانه ای است که باعث شده به این منطقه لقب دره بهشت را بدهند. آب گرم لیقوان که از تغییرات زیرزمینی و بقایای آتشفشان خاموش کوه های سهند به وجود آمده است،در مجموع چند رودخانه را تشکیل می دهد و در کنار همین رودخانه آب‌های گوارایی از دل زمین می‌جوشد که به دلیل شرایط اقلیمی یکی از بهترین و غنی‌ترین آب‌های معدنی این سرزمین است. در پای همین رودخانه چند کوه استوار و باصلابت نیز وجود دارد که همان رشته کوه‌های سهند است که نامش میان کوه‌های ایران‌زمین نگین سبزی است
پوشش گیاهی بی نظیر این منطقه و وجود گیاهان دارویی با خواص زیاد از جمله پونه، بابونه، قارچ و… منجر شده علاوه بر استفاده مردم محلی از این گیاهان دارویی از شیر گوسفندان این منطقه به دلیل استفاده از همین پوشش گیاهی پنیر سفید ، تمیز و خوشمزه ای به عمل بیاید که به صراحت می توان گفت در خاورمیانه بی نظیر است و شهرت پنیر لیقوان به دلیل همین خاصیت بی نظیر است

 لیقوان طی سالهای اخیر با تولید بیش از 1000 تن پنیر به .عنوان پر رونق ترین روستای ایران شناخته شده است

لیقوان همواره تحت تاثیر اقلیم سردسیری سهند است سراسر دره لیقوان تا سهند را گدازه های اتشفشانی پوشانده است

دامنه های لیقوان پوشیده از چمنزارها و گلزارهای خودرو و وحشی است به نظر برخی از دانشمندان گیاهشناسی ایرانی وحتی انگلیسی رشد نوعی گیاه معطر و کمیاب در دامنه شمالی سهند(ر.ک طواف سهند،ص45،بهروز خاماچی) و همچنین دمای پایین هوا حتی در چله تابستان(حداکثر 22 درجه سانتیگراد) سبب تولید شیر و به تبع آن لبنیات بی نظیر و بی همتای خاورمیانه در این منطقه شده است.

از جایی که اربابان بزرگ آذربایجان از جمله حاج احتشام به عنوان مالک آذربایجان در دوره فِئودال اصالتا لیقوانی بوده و همچنین مقیم لیقوان بود همین امر سبب شده که لیقوان به عنوان روستایی با جمعیت 7 هزار نفر مالک قانونی کل دامنه شمالی رشته کوههای سهند شده است. بصورتی که روستاهای همجوار با جمعیتی قریب به 10 هزار نفر داخل املاک لیقوانی ها محاصره شده اند.

عاملی که لیقوانی ها و تولیداتشان را از سایر تولیدکنندگان پنیر سنتی متمایز میکند این است که در دوره اصلاحات اراضی کل مراتع شمالی سهند که متعلق به حاج احتشام بود توسط لیقوانی ها با سند شش دانگ خریداری میشود و اسناد این خرید و فروش با عنوان اسناد هفت برگ که امضا شده هفت فرزند حاج احتشام است در دست بزرگان طایفه های لیقوانی موجود است.

همین امر سبب شده است که هیچ ارگان و حتی شخصی قانونا نمیتواند اقدام به احداث معدن ،تفرجگاه و یا هرگونه دستکاری در طبیعت بکر شمال سهند کند و هرگونه اقدامی هم که طی سالهای اخیر انجام شده با واکنش تند لیقوانی ها روبرو شده است که میتوان تعطیلی معادن سنگ و جلوگیری از طرح بزرگ گردشگری لیقوان توسط مالکان اصلی لیقوان را مثال زد.

لیقوانی ها معتقدند که تنها دامداران لیقوانی الاصل حق نگهداری دام در مراتع لیقوان را دارند آن هم بدون هیچ دخل و تصرفی.

همین چند قانون نا نوشته که بین اهالی به رسمیت شناخته شده عامل اصلی رشد اقتصادی و رشد صنایع وابسته و مهاجرت معکوس لیقوانی ها از اقصا نقاط آذربایجان به لیقوان شده است.به گونه ای که امروزه نه تنها در لیقوان خانواده ای پیدا نمیشود که منبع درآمد و شغل جوانان آن بی ارتباط با پنیر و یا دام باشد بلکه کلانشهر تبریز هم بی بهره از این صنعت نشده است. به گونه ای که بسیاری پنیر لیقوان را با عنوان پنیر تبریزی می شناسند.